Jacek Kaczmarski "Nasza klasa"

Tekst piosenki:

Co się stało z naszą klasą
Pyta Adam w Tel-Avivie
Ciężko sprostać takim czasom
Ciężko w ogóle żyć uczciwie
Co się stało z naszą klasą
Wojtek w Szwecji w porno-klubie
Pisze: dobrze mi tu płacą
Za to, co i tak wszak lubię (x2)

Kaśka z Piotrkiem są w Kanadzie
Bo tam mają perspektywy
Staszek w Stanach sobie radzi
Paweł do Paryża przywykł
Gośka z Przemkiem ledwie przędą
W maju będzie trzeci bachor
Próżno skarżą się urzędom
Że też chcieliby na zachód (x2)

Za to Magda jest w Madrycie
I wychodzi za Hiszpana
Maciek w grudniu stracił życie
Gdy chodzili po mieszkaniach
Janusz, ten co zawiść budził
Że go każda fala niesie
Jest chirurgiem - leczy ludzi
Ale brat mu się powiesił (x2)

Marek siedzi za odmowę
Bo nie strzelał do Michała
A ja piszę ich histroię –
I to już jest klasa cała
Jeszcze Filip - fizyk w Moskwie
Dziś nagrody różne zbiera
Jeździ kiedy chce do Polski
Był przyjęty przez premiera (x2)

Odnalazłem klasę całą
Na wygnaniu, w kraju, w grobie
Ale coś się pozmieniało
Każdy sobie żywot skrobie
Odnalazłem całą klasę
Wyrośniętą i dojrzałą
Rozdrapałem młodość naszą
Lecz za bardzo nie bolało (x2)

Już nie chłopcy, lecz mężczyźni
Już kobiety, nie dziewczyny
Młodość szybko się zabliźni
Nie ma w tym niczyjej winy
Wszyscy są odpowiedzialni
Wszyscy mają w życiu cele
Wszyscy w miarę są normalni
Ale przecież to niewiele (x2)

Nie wiem sam, co mi się marzy
Jaka z gwiazd nade mną świeci
Gdy wśród tych nieobcych twarzy
Szukam ciągle twarzy dzieci
Czemu wciąż przez ramię zerkam
Choć nie woła nikt: kolego
Że ktoś ze mną zagra w berka
Lub przynajmniej w chowanego

Własne pędy, własne liście
Zapuszczamy każdy sobie
I korzenie oczywiście
Na wygnaniu, w kraju, w grobie
W dół, na boki, wzwyż, ku słońcu
Na stracenie, w prawo, w lewo
Kto pamięta, że to w końcu
Jedno i to samo drzewo...

Banknoty

Banknoty

Gen. Henryk Świerczewski – urodził się w Warszawie w 1897 roku. Był działaczem komunistycznym i sowieckim. Zginął w 1947 roku, z rąk UPA. Jego śmierć stanowiła pretekst do przeprowadzenia akcji „Wisła”. Pojawiły się nawet przypuszczenia, że generał został celowo poświęcony przez władze. Po śmierci kreowano go na bohatera narodowego. Jego imieniem nazwano wiele ulic, instytucji, zakładów, pojawił się także na banknotach.

Początki propagandy cz.1

W czasie II Wojny Światowej niechęć do komunistów była powszechna. W pamięci Polaków ciągle żywa była agresja Sowietów z 17 września 1939 roku. Potem doszło do ujawnienia zbrodni katyńskiej, co także nie przysporzyło Rosjanom entuzjastów.

Dlatego też, wiosną 1943 roku, razem z jednostkami bojowymi, na terytorium Polski wkroczyły i komórki propagandowe, literackie, prasowe, które miały za zadanie wzbudzić sympatię społeczeństwa dla obecności w Polsce Rosjan. Takie zadanie dostał Oddział Foto-Filmowy, 16 lipca 1943 przekształcony w Czołówkę Filmową.

Znaleźli się w niej m.in. Aleksander Ford (twórca „Legionu ulicy” z 1932 roku), operator Stanisław Wohl, krytyk filmowy Jerzy Bossak, operatorzy bracia Władysław i Adolf Norbertowie i reżyser Ludwik Perski.

Wtedy właśnie powstał film „Przysięgamy ziemi polskiej” w reżyserii Forda, który poświęcony był 1. Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. Miła on przedstawiać armię wschodnią jak Wojsko Polskie, reprezentujące interesy Polaków.

Po wyzwoleniu Lublina nakręcono dokument „Majdanek – cmentarzysko Europy”, ukazujący Związek Radziecki jako jedyny gwarant bezpieczeństwa Polski.

Czołówka nakręciła także wiele filmików dokumentujących walki 1. Armiii.

Źródło: Historia PRL, Warszawa: 2009, s. 54.

Jacek Kaczmarski "Mury"

Tekst piosenki

"On natchniony i młody był, ich nie policzyłby nikt
On im dodawał pieśnią sił, śpiewał że blisko już świt.
Świec tysiące palili mu, znad głów podnosił się dym,
Śpiewał, że czas by runął mur...
Oni śpiewali wraz z nim:

Wyrwij murom zęby krat!
Zerwij kajdany, połam bat!
A mury runą, runą, runą
I pogrzebią stary świat!

Wkrótce na pamięć znali pieśń i sama melodia bez słów
Niosła ze sobą starą treść, dreszcze na wskroś serc i głów.
Śpiewali więc, klaskali w rytm, jak wystrzał poklask ich brzmiał,
I ciążył łańcuch, zwlekał świt...
On wciąż śpiewał i grał:

Wyrwij murom zęby krat!
Zerwij kajdany, połam bat!
A mury runą, runą, runą
I pogrzebią stary świat!

Aż zobaczyli ilu ich, poczuli siłę i czas,
I z pieśnią, że już blisko świt szli ulicami miast;
Zwalali pomniki i rwali bruk - Ten z nami! Ten przeciw nam!
Kto sam ten nasz najgorszy wróg!
A śpiewak także był sam.

Patrzył na równy tłumów marsz,
Milczał wsłuchany w kroków huk,
A mury rosły, rosły, rosły
Łańcuch kołysał się u nóg...

Patrzy na równy tłumów marsz,
Milczy wsłuchany w kroków huk,
A mury rosną, rosną, rosną
Łańcuch kołysze się u nóg..."

źródło: http://tekstpiosenki.emuzyka.pl/1600/16.html

Ballada o Janku Wiśniewskim

Jak nie działa, kliknij odnosnik do strony źródłowej:



Tekst piosenki:

"Chłopcy z Grabówka, chłopcy z Chyloni,
Dzisiaj milicja użyła broni.
Dzielnieśmy stali i celnie rzucali,
Janek Wiśniewski padł.

Na drzwiach ponieśli go Świętojańską,
Naprzeciw glinom, naprzeciw tankom.
Chłopcy stoczniowcy pomścijcie druha!
Janek Wiśniewski padł.

Huczą petardy, snują się gazy,
Na robotników sypią się razy.
Padają dzieci, starcy, kobiety,
Janek Wiśniewski padł.

Jeden zraniony, drugi zabity,
Krwi się zachciało słupskim bandytom.
To władza strzela do robotników,
Janek Wiśniewski padł.

Stoczniowcy Gdyni, stoczniowcy Gdańska,
Idźcie do domu, skończona walka.
Świat się dowiedział, nic nie powiedział,
Janek Wiśniewski padł.

Nie płaczcie matki, to nie na darmo,
Nad stocznią sztandar z czarną kokardą.
Za chleb i wolność i nową Polskę,
Janek Wiśniewski padł"

źródło: http://www.tekstowo.pl/piosenka,krystyna_janda,ballada_o_janku_wisniewskim.html